Więc to jest model 300?
Wizja przyszłości. Nadchodzi rok 1958.
Lakier: biel gronostajowa. 17 warstw.
- 17. jest najważniejsza. - Pełna automatyzacja.
Kierowca czuje się zbędny.
Mam to bez samochodu.
Przekładnia TorqueFlite. Standard nad standardami.
- Otwierany dach. - Czuję wiatr we włosach.
Absolwent?
- Harvard, wydział prawa. - Posada murowana.
Pan tu mieszka?
Pracuję na zlecenie rządu. Na razie dorywczo.
Spróbuje pan, panie Goodman?
Goodwin.
Ostrożnie z cygarem.
Auto mądrzejsze od kierowcy.
Przekręci pan kluczyk?
Tutaj?
Jest na jałowym biegu.
- Co za moc. - W sam raz na to miasto.
To cacko ma mniej więcej...
- 390 koni. - Co do kopyta.
- Żona by mnie zabiła. - Piękna śmierć.
Podziwia pan tapicerkę. Skóra świńska i cielęca.
Ręcznie wyprawiana.
- Trzymać najlepszy mebel garażu? - Proszę włączyć radio.
Tylko ono ma lepsze brzmienie niż silnik.
Rosjanie wyprzedzili nas w podboju kosmosu.
Słyszycie dźwięk sputnika satelity wystrzelonego dziś rano,
krążącego nad naszymi głowami.
Ten dźwięk mówi:
Źle się dzieje z Ameryką.
Bo nie jeździ modelem 300.
NA PODSTAWIE WSPOMNIEŃ RICHARDA N. GOODWINA
- Zabierz to. - To nie moja stacja.
Już są. Są pytania.
Jakbym chodził po dnie morza...
- jakbym utonął dawno temu. - 5 minut.
Jesteś gotowa, Ameryko?
Minuta!
Jak obraz kontrolny?
Oczyścić scenę.
Oświetlenie!
30 sekund do emisji.
Zróbcie coś z odblaskiem w kamerze nr 1.
20 sekund.
- Nos dobrze oświetlony? - Świetnie wyglądasz.
Nie jak zegar słoneczny?
Emisja za 10, 9...
Kotły, czołówka, muzyka, prezenter.
Kotły.
- Światło. - Zapowiedź!
Geritol, tonik nr 1.
Geritol, skuteczny lek
błyskawicznie przywracający siły...
to sponsor naszego fantastycznego quizu
"Dwadzieścia jeden"!
Oglądacie NBC,
National Broadcasting Company nadającą
od Nowego Jorku po Los Angeles, od Seattle po Miami,
dzięki gęstej sieci zaprzyjaźnionych stacji.
Za chwilę "Dwadzieścia jeden" i jego gwiazda, Jack Barry!
Dwaj gracze walczą o 21 punktów,
każdy w dźwiękoszczelnej kabinie,
nie zna wyników rywala,
stawką jest 500$ za każdy punkt...
w fascynującym turnieju "Dwadzieścia jeden"!
A oto nasz gospodarz Jack Barry!
Dobry wieczór państwu.
Po kilku remisach nasz student, Herbert Stempel,
gra już o 3000$ za punkt.
Może dziś wygrać 100.000$, bijąc teleturniejowy rekord,
lub przegrać całą wygraną z 8 tygodni.
Trema?
To tylko pieniądze.
Żaden z graczy nie zna wyniku przeciwnika.
Autorzy pytań przygotowali wyjątkowo trudne zadania.
Zobaczmy, czy niezwyciężony
Herbert Stempel ulegnie.
Poproszę o pytania.
Dziękuję.
Do ostatniej chwili
pytania te spoczywały w bankowym sejfie.
Zawodnicy na scenę!
Geritol, tonik nr 1 zaprasza na "21"!
OKLASKl
Witam po raz kolejny.
Panie Peloubet, bardzo się cieszę.
Jak tam w Queens?
Świetnie, panie Barry.
- A jak żona? - Dziękuję, dobrze.
Pytania mają różny stopień trudności...
Moja żona wyleczyła się z anemii, kupiłem jej Geritol.
- Dziękuję. Stopień trudności... - To znakomity produkt.
Nasz sponsor się ucieszy. A teraz...
Przy okazji
dziękuję Geritolowi za to, że dał biednemu eks-wojakowi szansę
na realizację marzeń o wyższym wykształceniu.
Radiowa twarz.
- Stempel mnie dobija. - Sprzedaje Geritol.
- Widziałeś wyniki? - Stoją w miejscu.
Już go nie chcą.
To oferma. Nowy Jork takich lubi.
Queens to nie Nowy Jork.
Z p. Kintnerem proszę.
Biuro prezesa. Proszę zaczekać.
Siedząc w kabinach, nie widzą się nawzajem
i nie słyszą, póki nie włączę fonii.
Gotowi?
- Nie mamy strat. - Już go nie chce.
Czemu?
Sponsor wolałby chyba kogoś nadzianego.
Stempel to typowy szaraczek,
Realizacja marzenia: "I ty będziesz bogaty".
Jeśli nie spadnie oglądalność.
Powtarzam to, co słyszałem.
Wszyscy wiemy o sławnej galopadzie Paula Revere'a.
Za 11 punktów: ile latarni wisiało na kościele?
Kto jechał z Revere'em? Kto mu pożyczył konia?
Czy to klacz czy ogier?
Jak się wabił koń?
Wyłącz mu nawiew.
Kontrolka.
Chwileczkę. Dan, Kintner do ciebie.
Na 3. pytanie odpowiem na końcu.
Dobrze.
lnstrukcja brzmiała:
"Jedna - od lądu, dwie - od morza"
Na kościele wisiały 2 latarnie.
Dobrze. Kto z nim jechał?
Dawes i Prescott.
Z tej książki wynika, że różnica płci to 38 stron.
- Mogę to zacytować? - Dopiero po mnie.
Uwielbia siebie cytować.
Podobno umarł Eisenhower.
- Po czym to poznali? - Nie prowokujcie Dorothy.
Wybacz spóźnienie. Taksówek jak na lekarstwo.
Eisenhower nie żyje.
Pamiętam cykl pana wykładów: "Hawthorne a grzech pierworodny".
- Nixon prezydentem? - Zmienił moje życie.
Hawthorne czy grzech?
Przedstawię pani nieżonatego Van Dorena.
Gdzie Charlie?
Zaliczyłeś dwa pytania. Przed tobą jeszcze 3.
- Pan jest synem? - Charlie, miło mi.
Elizabeth.
To była klacz.
Skąd on to wie?
Tu jesteś.
Uciekamy. Podwieźć cię?
Oglądałeś kiedyś quiz w TV? Np. "Pytanie za 64.000$"?
Za 64.000$ pytają chyba o sens życia.
Kto mu pożyczył konia tej pamiętnej nocy?
Muszę cię poprosić o odpowiedź.
Załatw to tak, jak tego chce.
To znaczy?
Jesteś producentem. Produkuj.
Herbie idzie do odstrzału.
Larkin? Diakon John Larkin?
Tak! 11 punktów!
Możesz już odetchnąć.
Za chwilę dalszy ciąg, a teraz słówko od sponsora.
Przyjaciele, jak wam minął dzień?
Wigor i witalność o świcie
i zmęczenie już przy lunchu? Życie już was nie cieszy?
Lepiej niż metrem, co?
Byłeś wspaniały, Herbie!
Bomba, dryblasie!
Publiczność szalała.
Pamiętaj o mnie! Ja będę pamiętał o tobie!
Cześć, Ellen!
- Jakiej była maści? - Byłeś świetny!
Trzeba było wybrać film!
Pokazałeś klasę!
Pewnie, że oglądałam.
Geniusz wrócił! Bogaty geniusz!
Oglądałam w TV jak inni.
Byłeś świetny.
Chcę tańczyć. Zatańcz ze mną.
Film za jedyne 8 punktów?
Żeby teściowa się czepiała. Rozłącz się.
Nie chcę się kłócić.
Steve Allen się nie dodzwoni, bo teściowa nadaje.
Mamo... Słuchaj... Muszę kończyć. Do widzenia.
Co robisz? Ojciec tyle za niego wybulił!
- l w nim umarł. - Ale nie przez niego.
Ma go nosić, żeby wyglądać jak jełop.
- Więc nie zgrywaj jełopa. - Nie rozumiesz. Jestem sławny.
Kochają mnie za to samo za co nienawidzili.
Bo wiem wszystko.
Wszystko zawdzięczasz mojej rodzinie!
Chcesz hołdów, zostań krową w Indiach.
- Bez nich występowałbyś w gaciach. - Wiele się teraz zmieni.
- Co to znaczy? - Załatwić sobie koronki?
Co się zmieni?
Wszystko.
Dla nas.
A co myślałaś? Toby?
TV to największy wynalazek od czasów Gutenberga.
A ja jestem w niej najlepszy.
Po co nam forsa mamuśki? Nie umiesz jej tego powiedzieć?
A teraz proszę... zatańcz ze mną.
Tańczymy w mroku...
aż przebrzmi muzyka...
Tańczymy w mroku...
za chwilę koniec...
Tańczymy walca...
dziwiąc się, skąd się tu wzięliśmy...
Po scysji z generałem
U.S.Grant został na krótko osadzony w areszcie.
Kto dowodził wówczas wojskami Unii?
Wiem. Generał H.W.Halleck.
Kim był Sebastian Cabot i w służbie jakiego kraju?
Odkrywcą, dla Hiszpanii.
Zgadza się.
Co to za jeden?
Konstantyn Pierwszy.
Charles Van Doren.
Z tych Van Dorenów?
Chce zagrać w "Kółko i Ryzyk"?
- Meriwether Lewis. - Zgadza się.
To on. Znalazłem go.
Mam go!
Myślałem o astrofizyce,
ale fizycy zdobywają sławę przed 25 rokiem życia.
Nie było mi to pisane. Pojechałem do Paryża
i napisałem powieść o ojcobójstwie.
O chłopcu zabijającym ojca.
Tacie się podobała.
Ale miernych pisarzy są tysiące.
Pan jest synem Carla?
To mój stryj. Ojciec to Mark, poeta. Wykłada, tak jak ja.
Historię literatury na uniwersytecie Columbia.
- Jak tata? Miłe. - Mam pytanie, profesorze.
Jestem tylko adiunktem.
- Ile pan zarabia? - 86$ tygodniowo.
A klaun Bozo?
Nie każdy rodzi się klaunem.
Nie kwestionuję pańskiego wyboru,
tylko kryteria społeczeństwa, które płaci panu...
86$ tygodniowo. Założy pan rodzinę?
- Mam nadzieję. - Zarabiając 86$?
A oświata przeżywa kryzys.
Zgadzam się, to wielki problem.
Zagra pan w "Kółko i Ryzyk"?
Znajomi mnie do tego namówili.
A nie w "21"?
- Dan jest producentem obu. - Młody, z dobrej rodziny,
wzór dla dzieciaków.
A Herbert Stempel?
Kocham Herbiego.
Ale młodzież nie.
Chciałby pan zostać Żydkiem?
Wolałbym Joe DiMaggio.
Ja też. Po ostatnim kontrakcie.
Trzeba nam Joe Di Maggio intelektu.
Kobiety, pieniądze, ale zamiast piłki - mózg.
Chyba ma pan rację.
Co zrobić z tym fantem?
Mógłbym spróbować.
Ale wykształcenie to mało. Widział pan Stempla.
- To as. - Wolę "Kółko i Ryzyk".
A gdybyśmy pana wzięli...
i zadali pytania, które pan zna? Z porannego testu?
- Nie rozumiem. - Myślę na głos.
- Pytania są w sejfie. - W pewnym sensie.
Nie chce pan wygrać?
Wolałbym wygrać uczciwie.
Czy pan sądzi, że Gregory Peck skacze ze spadochronem?
- Eisenhower pisze książki? - Przecież wiemy, co pan wie.
My musielibyśmy udawać inteligentów.
Pan ma wykształcenie i erudycję.
Co by na to powiedział Kant?
- Nie wahałby się. - Pomoże pan oświacie.
- 42 miliony widzów. - Nikt nic nie wie.
Tylko my trzej.
To nie w porządku. Musiałbym odmówić.
To tylko pomysł.
To była część testu?
- l jak? - Spróbuje pan?
Ale nie będzie tak, jak panowie mówili?
Skądże. Gra czysta jak łza.
A więc do poniedziałku.
Z góry się cieszymy.
Miło mi było poznać.
- Chłopcy... - Cześć, Jack.
Kto to był?
Charles Van Doren.
Z tych Van Dorenów?
Chce grać w "Kółko i Ryzyk".
Taki facet w teleturnieju?
Richard Goodwin. Kontroler.
Z podkomisji d/s nadzoru prawnego.
Nie przesłano nam danych o Baltimore i Ohio
z początków 1954 roku.
Trzęsą portkami. Wiedzą, że byłeś prymusem?
Nie tym tonem, byłem prymusem.
- 43. sekunda. - Nieźle.
- Koleje. Dynamit. - To tylko przeoczenie?
To nasza branża.
Może być za tydzień. Wyślę wam upomnienie.
Podobne do pozwu.
Dick, za 10, 15 lat
będą przed tobą klęczeć.
Ale wtedy może już nie być kolei.
- A ty będziesz tkwił tutaj. - Wrażliwiec.
Masz 10 punktów. Kategoria: odkrywcy.
Za ile?
Spróbuję za 11.
ldziesz na całość?
Wymienię 4 miejsca, podasz ich odkrywcę.
Nowa Fundlandia.
John Cabot.
- Piszesz aż furczy. - ldź sobie.
Zakaz palenia w sypialni. Wyjdź.
Telewizor może ryczeć, ale ja nie mogę palić.
Prezes wezwał mnie na stronę. Myślę: świetnie.
Mam mu napisać przemówienie na posiedzenie klubu Kiwanis.
Masz do tego dryg. Wyślą nas tam?
Czuję się jak koń wyścigowy w zamkniętej bramce.
Nie chciałeś posady na Wall Street.
- Pieniądze to nie wszystko. - A kto oglądał katalog Chryslera?
Kto odkrył Mozambik?
Gdybym wystąpił w teleturnieju, miałbym wstęp do sypialni.
To tylko praca, Dick. To nie seks.
Vasco da Gama?
Byłeś świetny.
- Prawda, że był świetny? - Jestem zajęty.
Nowy przeciwnik, Charles Van Doren.
Boję się ciebie.
Mnie?
- Dolać? - Dzięki, czemu nie.
Zasłużyłeś. Jak stek?
Nie ma to jak dobre mięso.
Oglądałem dziś dane z Trendexu.
Osiągnąłeś plateau.
Plateau? Co to za słowo?
To znaczy, że...
- Już mnie nie lubią? - Nie, nie ciebie per se.
- Zęby? - Opatrzyłeś się, chcą nowości.
Chcą popatrzeć, jak przegrywam?
To naturalne.
Joe Louis wygrywał 12 lat, nie życzyli mu przegranej.
Dla dobra oświaty.
Czekałem na to 29 lat. Mam się podłożyć
dla dobra oświaty?
Proszę tylko o pomoc.
Zagram uczciwie.
Ciszej.
Podaj mi jakąś liczbę.
Niech pan poda jakąś liczbę.
Beethoven, 23 lata pierwsza sonata,
1923 - Jack Bentley ustanawia rekord USA.
23 chromosomy w ludzkim jaju
i spermie, 23. prezydent - Harrison. 23. równoleżnik....
W życiu byś nie podał imienia tego konia.
Klaczy. To była klacz.
- Masz przegrać. - Czemu teraz?
Bo tak się umawialiśmy.
Zrozumiałbym to na początku gry.
Miałem pecha w życiu. Ale teraz?
Pomyśl perspektywicznie. TV nie ucieknie.
- Pomyśl o przyszłości. - Panel show?
Rachunek! Zrobię, co się da.
Tymczasem pogadaj z kimś.
Tu masz adres psychiatry. Na mój rachunek.
Byłbym świetny w panel show.
Błyskotliwość, improwizacja.
Kategoria: film.
Spytamy o Oscara '55 za najlepszy film
powiesz: "Na nadbrzeżach".
Nie... "Marty" Oglądałem go 3 razy.
Nie pamiętać filmu sprzed 2 lat?
Takie łatwe pytanie. Co za dramat.
Dramat?
Herb... opanuj się.
Daj mi się wyłożyć na fizyce, nie na "Martym".
To poniżające.
Przebolejesz wstyd za 70 kawałków.
- Kapitan Mayflower? - Christopher Jones.
- Rok? - 1620.
Czy H.Stempel
wygra jako pierwszy 100.000$?
Nie, nie wygra 100.000$.
- H. Stempel się wyłoży! - Jutro mam sprawdzian!
Kto kupił Manhattan?
- Rok? - 1626. - Za ile? - 24$.
...w programie "Dwadzieścia jeden"!
Stempel zostanie rzucony lwom Columbii na pożarcie,
a Van Doren zje koszerne danie
w programie "21"! - Czemu jesteś nieubrany?
Uczę małego.
- Jak głęboko stacza się ludzkość. - Plemiona Ligi Irokezów...
- Orżnęli Indian, orżną nas. - Co cię ugryzło?
Kolumb myślał, że jest w lndiach.
Zostali "Indianami", bo jakiś biały pobłądził.
Wrzodów przez ciebie dostanie.
Nie dał mi grać.
Oscar '55 dla najlepszego filmu?
O co chodzi?
Lester, idź do siebie.
Weź książki. Idź się uczyć.
Chcą, żebym się wyłożył.
Spytają mnie, który film dostał Oscara,
a ja powiem: "Na nadbrzeżach".
Uwalą mnie na dziecinnym pytaniu.
Jak? Pytania są w sejfie.
Lepiej by mnie otruli.
Jak mogą?
To pytanie nie leży w sejfie.
- Dlaczego? - Skąd mam wiedzieć?
- Pies ich drapał. Powiedz: "Marty" - Obiecałem im.
Niech znajdą pytanie, na które nie odpowiesz.
Jesteś Herbert Stempel.
Co ci zrobią?
Masz rację. Co mi zrobią? Pieprzyć ich.
Jak najczęściej zwracaj się do niego "Jack".
Dobry wieczór, jestem Jack Barry.
Jestem Jack Barry. Dobry wieczór...
Do emisji 10, 9...
Światło.
Poznajmy zawodników. Geritol,
tonik numer jeden zaprasza na "21".
Oto pan Charles Van Doren
Oraz mający na koncie 69.500$ pan Herbert Stempel.
Myślisz, że to syn?
Jest pan krewnym Marka, sławnego poety?
To mój ojciec.
Stryj Carl i on są laureatami Pulitzera.
A autorka "Wiejskiej żony" jest moją matką.
Herb, znasz przeciwnika,
masz 69.500$.
Zabierasz wygraną czy grasz dalej?
Wiem, to trudna decyzja.
Zaryzykuję.
Czy Herb nie wywinie jakiegoś numeru?
Trzecie na końcu.
lnkami dowodził wówczas Atahualpa.
- William Allen White? - Zgadza się.
Trzecie na końcu.
Czwarta... Anna Kliwijska.
Rozwiódł się z Katarzyną Aragońską.
Rozwiódł się.
Kazał ją ściąć.
Umarły.
Herb Stempel prowadzi 18 do 10.
Kategoria: film. Za ile punktów?
Spróbuję za 3.
Który film zdobył Oscara w 1955 roku?
"Marty".
Najlepszy film...
Nie wie?
Powiem ci, kiedy czas minie.
Nie pamiętam.
Nie chcesz strzelać? Stracisz punkty.
Czas minął. Proszę o odpowiedź.
Najlepszy film...
"Na nadbrzeżach"?
Przykro mi. Odpowiedź brzmi: "Marty".
Film "Marty" zdobył Oscara jako najlepszy film 1955 roku.
Takie łatwe pytanie.
Tracisz 3 punkty.
Powodzenia w kolejnej rundzie.
Profesorze, pańska kategoria to...
Wojna Domowa. Za ile? Od 1 do 11?
To temat rzeka.
Trudno. Spróbuję za 11.
Razem będziesz miał 21.
Po scysji z generałem, Ulysses S. Grant
został na krótki czas osadzony w więzieniu.
Kto dowodził wówczas wojskami Unii?
Trudne pytanie.
Tak dziwnie znajome...
Potrzebujesz więcej czasu?
Tyle, ile można.
Kto to był?
Wiem. Generał H.W.Halleck.
Nowy mistrz! 20 000$!
Chodź do nas, Herb. Prosimy, profesorze.
Co za emocje!
Dajcie lód, profesorowi przegrzał się mózg.
Gratuluję zwycięstwa. Prof. Charles Van Doren!
Niesamowite, jaką mają wiedzę.
- Trudne pytania? - Nie bardzo.
Byłeś fantastyczny.
- Zastrzeż telefon! - Cały się spocił.
Facet ma to we krwi.
Myślisz, że kogoś ma?
Będzie mi cię brakowało.
Jest rewelacyjny. Przebijemy "I Love Lucy"
Na pewno. Zróbmy sobie zdjęcie.
Miles Bronfman, dyrektor NBC.
Cieszysz się, Charlie?
- Charlie, chciałbym... - Twój ojciec uczył mojego syna.
Bill zajmuje się promocją.
Gratuluję. Rewelacja.
lntelektualista zamiast jakiegoś palanta.
- Do zobaczenia za tydzień! - Aż boję się myśleć.
Czyste jak łza?
Żartujesz? Byłeś wspaniały. Strzel sobie martini.
Pójdę schodami.
- Skąd wiedziałeś, że się skusi? - A ty byś się nie skusił?
Przecież znałem odpowiedź. To by było nieuczciwe.
A tak pomogę oświacie.
Przecież ciężko pracowałem. Zasługuję na 20 000$.
Boże, 20 000$!
Najwyżej położone żeglowne jezioro to... Titicaca.
- Jezioro Titicaca. - Brawo, 10 punktów!
Michał Montaigne nosił
medalion ze napisem: "Cóż ja wiem?"
- Z panem Enrightem proszę. - Wyszedł.
Nasz mistrz Charles Van Doren!
NOWY REKORD
To jedyny wolny dom w Greenwich Village.
Biorę.
Nie ma go w biurze.
Dzwonię 17. raz.
- William Pitt Starszy. - 21 punktów!
REKORDOWE WYNIKI
Uśmiech. Worek przed sobą.
Szczyt popularności.
Tysiące listów do jajogłowego, który zgromadził już 50 000$.
Charlie! Czek w drodze!
- Czy jest pan Enright? - Nie, nie ma.
Obiecał do mnie zadzwonić.
Jeśli tego nie zrobi, pożałuje, jasne?
Prokurator na pewno zechce ze mną porozmawiać.
Dzień dobry, panie Van Doren.
PROKURATOR HRABSTWA NOWY JORK
QUIZ SHOW PRZED WIELKĄ ŁAWĄ PRZYSIĘGŁYCH
To było poniżające.
Uwielbiam "Marty'ego",
oglądałem go 3 razy...
Pan Enright prosi.
Siadaj, Herb.
Dzięki, że jesteś. Musimy zakończyć kilka spraw.
Tak, jesteś mi coś winien.
Twoje zeznania przed wielką ławą przysięgłych...
Zraniłeś mnie. Bardzo mnie zraniłeś.
Mówiłem prawdę.
A ty swoje.
Obiecałeś mi pomóc, Dan.
Chciałem. Ale sam mi to uniemożliwiasz.
- Mam cię przepraszać? - Podpisz oświadczenie.
Jakie?
Oczyszczające mnie z zarzutów.
A panel show?
Obiecałem zrobić, co będę mógł.
Wpisałem cię na listę.
Tylko tyle?
Należymy do NBC, oni decydują.
NBC kupiło was za 2 mln dolarów.
Ludzie chcieli mnie oglądać!
"Dobry znajomy 50 mln rodzin".
"Wszyscy niecierpliwie czekają na jego wizytę".
- Na mnie też czekali! - Życie nie gra fair.
Ale jest fair wobec Van Dorena. Nawet nie podał mi ręki!
- Będą inne programy. - Jakie? Potrzebuję pieniędzy!
Co? Jak to?
Zainwestowałem.
- Pogadaj z maklerem. - To nie makler.
Raczej bukmacher. Jest na Florydzie, inwestuje.
Dałeś forsę kanciarzowi?
Muszę wrócić do TV.
Pokaż mi tę listę.
Było 45 nazwisk. Odrzucili 3, w tym ciebie.
Ten goj trafia na okładkę, a ja okazuję się najgorszy?
Może coś ci załatwię.
Za 50$ tygodniowo.
Moje miejsce jest na okładce!
Podpisz oświadczenie.
Bez waszych podpowiedzi byłby zerem!
Podpisz!
Podpisz te kłamstwa!
- Daję ci szansę! - Obiecałeś!
Załatw mi panel show, albo cię zniszczę, kutasie!
I Van Dorena!
Wszyscy się dowiedzą: Dziś wielki kant w "21"!
A na okładce Time'a będzie zdjęcie z aresztu!
Co się stało?
DOCHODZENIE ZAMKNIĘTE Z NAKAZU SĘDZIEGO
W Caracas obrzucono kamieniami samochód wiceprezydenta Nixona.
- W New York Times to samo? - Mniej więcej.
Waszyngtończycy czytają prasę waszyngtońską.
Times jest najbardziej wiarygodny.
Dick chce uchodzić za ważną figurę.
"Z odległości 100 jardów nieznany sprawca trafił Nixona
cebulą w głowę". Zdolny facet.
Słyszeliście o dochodzeniu w sprawie teleturniejów?
Taki celny rzut cebulą.
- Znaleźli coś? - Opieczętowali werdykt.
Więc nic nie znaleźli.
lnaczej podaliby werdykt do publicznej wiadomości.
Ciekawe, czemu postanowili to utajnić.
BlURO PRZEWODNICZĄCEGO
- To nielogiczne.
- To lokalna sprawa. - Chodzi o TV.
Nadzorujemy wszystkie agencje.
Badać umorzone śledztwo?
Postawimy TV przed sądem. Cały kraj o tym usłyszy.
- Masz dowody? - Przeczucie.
Panie przewodniczący... Wybadam to.
Sieci TV, przemysł farmaceutyczny, kosmetyki.
Rzucasz się z motyką na słońce.
Coś tam śmierdzi.
Proszę mi pozwolić jechać do Nowego Jorku.
Nie jedzie pan tam dla rozrywki.
Daję panu tydzień na znalezienie dowodów.
Opieczętowanie werdyktu?
Nie wiem, czy coś znajdę...
O, jest. Proszę spojrzeć.
Ostatni przypadek miał miejsce w 1869 roku.
1869?
Mecenasie, przejrzałem materiały.
Każdemu zależy na reputacji.
Opieczętowałem werdykt, by chronić opinię osób
oczernionych przez neurotycznego pieniacza.
To, oraz inne ważkie zasady federalizmu,
każą mi odrzucić prośbę pańskiej komisji.
Biuro pana Enrighta.
Sędzia Schweitzer.
Pani Mitchell? R. Goodwin, z podkomisji kongresu.
Badamy sprawę teleturniejów, może mogłaby pani...
Mam gości.
Mogę pani zająć chwilę czasu?
lle razy pan wystąpił?
Niewiele. 3 tygodnie.
Czy ktoś prosił pana o zachowanie dyskrecji?
"The Today Show" Dave Garroway
oraz pan J. Fred Muggs.
lch gośćmi są: Aga Khan,
L.Goodhue, wynalazca aerozolu,
oraz teleturniejowy mistrz Charles Van Doren.
Pogadaj z nimi. Ja zaczynam. Do zobaczenia.
- Witaj, Charlie. Jak zdrowie? - Świetnie.
Zebrał się tu spory tłum.
- Jak długo grasz? - 9 tygodni.
- Ile wygrałeś? - 93,000$.
10 tysięcy tygodniowo. Ale raz
- program odwołano. - Taka jest TV.
Niestałość dochodów.
Sam czekam na odnowienie umowy.
Powiedz coś o swojej książce.
"Lincoln's Commando". Mam nadzieję, że się spodoba.
Czy "Uczciwy Abe" miałby szanse w teleturnieju?
Uczciwy Abe?
Myślę, że tak. Na pewno wypadłby cudownie.
Nie wątpię.
Jesteśmy.
Zawiążę sznurowadło.
Gdzie małpa?
- Czy Th. Merton to katolik? - Tak.
Pan na dyżur?
Richard Goodwin. Clark Byse nie dzwonił?
Nie.
Przysłał mnie do pana.
- Pan jest maklerem? - Prawnikiem, też fatalnie.
Byse nauczył mnie zawierania umów.
A mnie backhandu.
Jestem z podkomisji Kongresu...
Brokerzy mnie nachodzą jak wesołą panienkę.
Nasza komisja sprawuje nadzór nad TV.
Przepraszam, proszę usiąść.
Pewnie dobrze się pan uczył. Clark nikogo nie lubi.
Byłem prymusem.
- A staż u kogo? - U Frankfurtera.
Wolałbym mieć pański zawód.
Gdybym ja był prymusem, napiętnowaliby mnie.
Co pana tu sprowadza? Literatura?
Nie zauważył pan nic dziwnego w teleturnieju?
Nic podejrzanego?
Poza jego popularnością?
Liczę na pańską pomoc. Mówimy tym samym językiem.
Chętnie pomogę.
Chodzę na pańskie wykłady z romantyzmu...
Dlatego, że znam pana z TV. Przyjść później?
Spotkajmy się jutro. Na lunchu w Ateneum.
Klub Ateneum, róg 43. i Piątej. Jutro w południe?
- Lunch w Ateneum. - Świetnie. Do jutra.
Chcę porozmawiać o "Odzie do urny greckiej".
"Piękno jest prawdą, prawda pięknem.
Oto wszystko, co na Ziemi wiedzieć trzeba".
Kongres bada komunistów i ludzi mafii. To nie ja.
Ale za to trafisz do państwowej TV.
To żart.
Mało zabawny.
Chuck Van Doren! Jak leci?
- Denerwuję się. - Kto to był?
- Jakiś facet. - Panuję nad sytuacją.
Nie rozumiesz. Mam znane nazwisko.
Van Doren dzwoni do informacji!
Ej, Chuck! Chuckie! Mam pytanie...
- Muszę kończyć. - Na jakiej ulicy mieszkam?
Mówiłeś mu coś?
Nie. Nie mogę... Muszę kończyć.
Dasz mi autograf dla żony?
Nie bądź snobem! Daj autograf!
Mówi, co czuje.
- Długo jesteś żonaty? - Od 5 lat, a ty?
Nic. Swatali mnie dziewczynie z okładki
Harper's Bazaar... Ale wiesz, jak jest.
Sałatka Waldorf dla pana.
l kanapka Reuben.
Co wiesz o tym dochodzeniu?
Dan coś wspominał, mówił, że to...
jakaś chora sprawa. Zagrywka polityczna.
Tak szybko mówił, że połowy nie słyszałem.
Dan Enright. Pogadaj z nim.
- Zeznawał? - Woda!
Zadzwoń do NBC. Dan Enright.
Długo jesteś w komisji?
Pół roku. To sposób by odwlec nieuniknione.
Odwlec nieuniknione? Mogę się przyłączyć?
Mam na myśli Wall Street.
Wracając do sprawy...
Tato!
A to niespodzianka. Jakoś cię ostatnio nie widać.
- Niknę w cieniu twojej sławy. - Serio. Stęskniliśmy się.
Przysiądź się. Dick Goodwin z Waszyngtonu.
- Uciekinier? - Tata nie lubi stolicy.
Bagno, gdzie malarię zastąpiła polityka.
- Danie dnia? - Reuben.
To jedyna naprawdę wymyślona kanapka.
Zwyciężczyni konkursu.
Kto ją wymyślił?
Reuben Kay, z Omaha.
Koszerna Nebraska.
Koszerna kanapka, choć Reubenów nie widzę.
To protegowany Clarka Byse'a.
Byłem na stażu u Frankfurtera.
Zbiera mózgi jak inni znaczki.
Oglądaliście program?
Nie, wpadł Bunny Wilson.
Pytali mnie o Hawthorne'a.
Kiedy Bunny zacznie gadać...
Zaprosił pana na pokera? Świetnie gra.
Co czwartek, z kolegami ze studiów.
- Zapraszam. - Jest pan hazardzistą?
Nie wiem... Nie odróżnię asa od dwójki.
Jeśli nie wiesz, kto jest frajerem...
sam nim jesteś.
Z Danem Enrightem proszę.
Dick Goodwin.
Nie, spróbuję jeszcze raz.
3 czempioni wagi ciężkiej przed Joe Louisem.
To wiem. Jim Braddock.
Max Baer.
- Cholera! - Primo Carnera.
Byłem na trybunie, kiedy Baer go pokonał.
Powalił go 12 razy.
Może nie powinienem dostawać odpowiedzi?
Po co ci to, profesorze?
Charlie, nie robisz nic złego.
- Każdy na tym zarabia. - Daj mi tylko pytania,
sam poszukam odpowiedzi. To mniej ostentacyjne.
Nie chce odpowiedzi, tylko pytania.
Kto?
Kto? Wielka nadzieja białych.
Co znaczy "ostentacyjne"?
Chce same pytania?
Przepraszam... pan Noland?
Richard Goodwin z podkomisji kongresu...
Nie mam nic do powiedzenia.
Powiedziałam im wszystko, co wiedziałam.
Dick Goodwin.
Kontroler z podkomisji Kongresu...
Zeznawał pan przed wielką ławą przysięgłych?
Chciałbym o tym pomówić.
Nareszcie. Wiedziałem, że się doczekam.
- Pan kończył City College? - Harvard.
Moja żona, Toby. Pan Goodwin z podkomisji Kongresu.
Może kawy? Właśnie zaparzyłam.
Z przyjemnością.
l rugulach, jeśli coś zostało.
Niestety, je jak smok.
Gdyby Van Doren zeznawał nie umoczyliby dochodzenia.
- "Umorzyli". - Nawet za milion lat.
- Co im pan powiedział? - Proszę się poczęstować.
Lester, 10 minut przerwy!
- Żydowski przysmak. Bo Toby to zje. - Mój organizm zatrzymuje wodę.
Jak zapora Hoovera. To pyszne.
Dobrze znam rugulach.
- Przyjęli cię na Harvard? - Dzięki koronkom.
Co wtedy zeznałeś?
Nie mogę powiedzieć. Naruszyłbym prawo.
To zostanie między nami.
Kazali mi się wyłożyć. Na filmie, żeby mnie poniżyć.
- Kto? - Dan Enright.
- Zaniżyłem im wyniki. - Okręt tonie, szczury zostają.
Ja nie znam filmu "Marty", a Van Szmoren gra 11. tydzień?
Nie rozumiem... Jak mogli cię zmusić?
- Trzeba było powiedzieć "Marty". - l zaprzepaścić karierę w TV?
Niech Gene Krupa przystopuje.
Ale jesteś naiwny. To wszystko pic.
Po Żydzie zawsze dają goja, który zgarnia kasę.
- Zbieg okoliczności? - To ty wszcząłeś dochodzenie?
Zdemaskuj Van Dorena.
- Zrobisz to? - Makkartyzm się skończył.
- A McCarthy zrobił karierę. - Masz jakieś dowody?
Nie powtarzaj moich życiowych błędów.
Pomyśl o karierze. Przebijesz sputnik.
Spuścisz Van Dorenowi sputnik prosto na łeb!
Charlie? Cześć, Dick Goodwin.
Podali mi w dziekanacie twój numer w Connecticut.
Rozmawiałem z H. Stemplem, powiedział mi parę rzeczy.
Co?
Jasne. Jaki to pociąg?
Zapiszę... Grand Central Station...
Housatonic...
Cornwall, Connecticut.
Już wyjeżdżam.
Dick, cieszę się!
- Ładny mercedes. - Właśnie siadamy do stołu.
- To model 300? - Kupiłem sobie z okazji urodzin taty.
Teleturniej cię rozpieszcza.
Pomidory są boskie.
- Zdradzisz mi tajemnicę? - Obornik.
Ma aerodynamiczne kształty, pójdzie prosto do nieba.
Kim pan jest?
Znajomy Charliego.
- Pan jest z Bostonu? - Z Brookline.
To chrzan z naszego ogrodu.
- Długo jesteś żonaty? - 20 lat.
Ciocia miała romans z Wendellem Willkie.
Choć lato swoją piosnkę śpiewa, 60 słoi na pniu drzewa,
Już zieloności nadszedł kres,
i bujność liści zabrał czas.
Pociechą jeno, że wrosłem tu...
Fakt.
Że żywy wciąż, głęboko skryty
- korzeni gąszcz. - Choć skubie je chrząszcz.
Et tu, Bunny?
- Jack Barry ma żonę? - Nie.
Moja koleżanka się w nim kocha.
- Jaki jest Dave Garroway? - Sknerowaty.
- Ja mówię... - Tak, mówisz i mówisz.
Charlie jest sławny. Jak Elvis Presley.
Zdetronizowany przez syna, jak Leopold belgijski.
Mów mi Baudouin.
- Za rok usłyszycie świński limeryk. - Mam taką nadzieję.
Jak się z tym czujesz, Charlie?
Nie mogę jadać w restauracji.
Wszyscy podglądają, co jem "na rozum".
Za mojej młodości łykało się złote rybki.
- 11 ofert małżeńskich. - Przyjmij którąś.
l taki człowiek uczy młodzież.
Ma 33 lata. Jezus już miał kobietę.
- Źle na tym wyszedł. - l dzielił z ojcem biuro.
- To pewnie miłe dziewczyny. - Więc może i ja zagram?
Nie wiem, co zrobić z wygraną. Osaczają mnie brokerzy.
Oddaj ją do banku. Tak jak ja moje nagrody.
Nie rozumiesz uwarunkowań podatkowych.
Nie rozumiem idei podatków?
- To trochę wyższy poziom. - A mój poziom...?
Mam jakiś poziom? Ciekawe jaki?
Zapracowałem na te pieniądze.
Zapracowałeś?
Oglądają go miliony.
Staliśmy się narodem pedli. Harvard, na pomoc!
Zwycięzca ustępuje pola.
Nie mamy telewizora.
- Bo po co? - lle już wygrałeś?
- Nie mają telewizora. - Nie oglądacie?
- Mieliśmy oglądać u Thurbera. - Ma TV, chociaż jest ślepy.
lle wygrałeś?
122 000 dolarów.
To usłyszała.
"Jednych grzech wynosi, drugich cnota zgniata".
"Miarka za miarkę".
"Czynić wiele dobra i zła czynić krzynę".
- Kupiec wenecki" - Rodzinna zabawa.
"Co człek śmie uczynić, co uczynić może,
co człek co dzień czyni, nie wiedząc, co czyni".
"Wiele hałasu o nic".
"Gdy lekarstwa nie ma daremna twa troska.
Co się stało, to się nie odstanie".
"Gdy lekarstwa braknie". Makbet.
"Biały włos błaznom nijak nie przystoi".
Profesorze, pora na prezenty.
- Co tu mamy? - Płyn po goleniu.
O mój Boże.
Poddaję się.
- Dziękuję, Charlie. - Myślałem, że się ucieszysz.
- Pamiętasz H. Stempla? - Jak ja go pokonałem?
Twierdzi, że Dan Enright kazał mu się wyłożyć.
Enright kazał mu przegrać.
To idiotyzm.
Ale to trochę dziwne. Pytanie było tak łatwe.
Jeśli Stempel może obsmarować takiego człowieka jak Dan
- przed Kongresem... - Nikt nikogo nie obsmarował.
Odepchnij łódź.
Dick, postaw foka.
Pamiętasz swoje szkolne czasy?
Kujon był gorszy niż zezowaty.
A wiesz, jakie dostaję listy? Dzieciaki chcą czytać książki,
uczyć się, pogłębiać wiedzę.
To zasługa Dana Enrighta.
Może chciał, żebyś wygrał? Wyniki są rewelacyjne.
Powiedział, że go zmusili?
Jak go mogli do tego zmusić?
Groźbą wyrzucenia z TV.
lle osób zeznawało przed wielką ławą?
A o co chodzi?
Jeśli ty mówisz prawdę, wszyscy inni kłamali.
- Al Freedman. - Dan Enright. Proszę wejść.
Proszę usiąść. Może kawy?
Coś innego?
- Może coca-coli? - Mamy duży wybór.
Rozmawiał pan z Charlesem Van Dorenem.
- I ze Stemplem. - Bałem się tego.
Pomylił się na wasz rozkaz.
Wiem, o co nas pomawia. Znam to na pamięć.
46 świadków zeznało, że facet łże jak z nut.
- Po co ta tajemnica? - By chronić opinię osób...
Nigdy nie wiadomo, komu uwierzą widzowie.
To, a także...
Co?
- Mogę ci mówić Dick? - Jasne, Dan.
Po przegranej Herb wpadł tu w stanie...
- Jak to określa medycyna? - To czubek.
W stanie pobudzenia maniakalnego.
Zarejestrowałem tę rozmowę.
Al, odtwórz nagranie. Posłuchaj.
Załatw mi panel show, albo cię zniszczę, kutasie.
l pieprzonego Van Dorena!
- To szantaż, Herb? - Potrzebuję pieniędzy, Dan!
Powiem, że to oszustwo!
- To nieprawda. - Nieważne!
Dziś wielki kant...
Potrzebował pieniędzy, choć tyle wygrał?
Hazard. To jeszcze nic.
Sędzia przede wszystkim osłaniał Herba, ze względu...
Na stan jego zdrowia.
Stan zdrowia?
Przynieś rachunki.
Postaw się w jego sytuacji. Przestajesz występować.
Zostałeś facetem, z którym wygrał Van Doren.
TV stała się jego garbem, a nie był zbyt odporny.
- Opłacałeś mu terapię? - Poczucie odpowiedzialności.
Ja bym go posłał do diabła.
- 5 sesji tygodniowo? - l ani śladu poprawy.
Nie może przeboleć pomyłki przy tak prostym pytaniu.
- "Marty". - Cios dla ego.
Obwinia o to Van Dorena.
Ale największym jego wrogiem jest Herbert Stempel.
- Czy wydał ci się zrównoważony? - Chyba wiem, o czym mówicie.
Mówił mi, że jeśli zawodnikiem jest Żyd,
zawsze wygra z nim goj, który zagarnia całą kasę.
- Komu by to przyszło do głowy? - Objaw manii prześladowczej.
Sprawdziłem. To prawda.
Możemy to sprawdzić.
Chodź do domu.
Zaprosiłem cię na kolację. Siedź spokojnie.
To idiotyczne.
Nie dzwoniłeś do mnie. Rozmawiałeś z Van Dorenem?
- Rozmawiałem z Enrightem. - Zapomnij o nim.
Szantażowałeś go, żeby ci załatwił panel show?
- Co? Kiedy? Nieprawda. - Nagrał rozmowę.
Obiecał mi panel show. Nagrał? Co ty opowiadasz?
Teraz już widzę. Chcesz mnie zniszczyć.
Zbierasz przeciwko mnie dowody!
A pod stołem wymieniasz uścisk dłoni z Van Dorenem.
Zrobiłem z siebie idiotę.
Myślisz, że Harvard zapewni ci władzę?
- Kto płacił za psychiatrę? - Van Doren dostawał odpowiedzi.
- Nieprawda, nie dostawał! - Wiem, że dostawał.
- Pieprzysz. Skąd wiesz? - Bo ja je dostawałem.
Dostawałeś odpowiedzi? Co to znaczy?
Część. Odkułem się finansowo.
A grałeś ofiarę
Ale nie pozowałem na księcia oświaty.
Nie pchałem się na okładkę z pokorniutką miną!
Dobranoc.
- Toby, gdzie idziesz? - Podpowiadali ci?
Tylko wtedy, gdy nie znałem odpowiedzi. Wspominałem o tym.
O takich sprawach się nie "wspomina".
Enright spytał: "Chcesz zarobić 25 000$?"
- Kto by to odrzucił? - To nieuczciwe.
Wiesz, co mi mówił ojciec? "Pracuj, a osiągniesz sukces".
Czy to jest uczciwe?
"Geritol leczy z anemii". To ja mam się wstydzić?
Nie mówiłeś, że ci podpowiadali.
Niech myślą, co chcą. Banda naiwniaków...
Należałam do tej bandy.
Czemu się przyznał? Wkopałby sam siebie?
Może to prawda.
Mam przeczucie, że tak.
Ale założą mu kaftan bezpieczeństwa.
Van Doren jest normalny.
- Po co go w to mieszać? - Jemu też mogli podpowiadać.
Nie wiesz, co to za środowisko.
Thurber, Trilling i Bunny Wilson.
- Tak mówią na E. Wilsona. - Ale ty nie musisz.
- Ryzykowałby to wszystko? - Czyli co?
To człowiek z okładki Time'a.
Nie trafiłby tam, jako syn Marka.
Boks. Ile punktów?
Zaryzykuję 8.
3 czempionów wagi ciężkiej przed Joe Louisem.
Mój tata by wiedział.
- James J. Braddock. - Zgadza się.
- Pokonał Maxa Baera. - A Baer pokonał...?
Powalił go 12 razy nim ten się poddał...
- Będziesz strzelał? - Primo Carnera?
Zgadza się! Masz 21 punktów!
- Otwiera as lub król. - Czekam.
- Dam pięć. - Dołożę dolara.
Pasuję.
Dick to prawniczy as z Waszyngtonu.
Waszyngton wciąż mnie skubie.
Podatki. Zorganizowana kradzież.
Własność.
Własność to kradzież. Locus classicus, z Proudhona.
Ostrzegałem.
As, pięć.
- Dokładam pięć. - Wchodzę.
- Co ty knujesz? - Podwyższam o 5.
- Ciekawe, co tam masz. - Prawda ma swoją cenę.
Jak wszystko.
Jakie kończyłeś liceum?
Dick poluje na czarownice. Uważa, że "21" to kant.
A jest?
Figury karciane widoczne z profilu.
Walet pik, król karo...
Grajmy. Oglądam to gówno w TV.
Jak się nazywał lekarz, który opatrzył Lincolna?
Joseph K. Barnes.
- Kto prowadził śledztwo? - John Alexander Clarvoe.
- Kto balsamował zwłoki? - Charles D. Brown.
Dobra, panowie, grajmy!
- Nie podziwiasz go? - As otwiera.
Otwieram.
- Teraz podziwiam. - Sprawdź go.
Co mówisz, Dick?
Wiem, że kłamiesz.
"Blefujesz". Mówi się "blefujesz".
Mam za słabe serce.
- Pij Geritol. - Kanapki.
Wszyscy, którzy mogą cię wsypać, są w tym pokoju.
lcek mnie nie zastraszy.
lcek był prymusem w Harvardzie.
Przestań z tym.
Mogą mnie zabić.
Mogą mnie torturować...
- Łamać kołem? - Właśnie.
Żelazna dziewica?
Bastinado?
- Będę milczał. Prawda? - Prawda.
Wiemy, że magik nie przepiłowuje ludzi.
- To nie to samo. - To rozrywka.
Jestem wykładowcą!
Profesor do charakteryzacji!
Czy to nie Charles Van Doren?
Nie chciałem cię budzić. Uciekłem z miasta.
Zawsze jesteś tu mile widziany.
A tam czasem ciężko zasnąć.
- Wziąłem resztę ciasta. - Wyglądasz na wygłodzonego.
- Ostatnio żyję w stresie. - Typowe pod koniec książki.
Nie, przeżywam teleturniej.
Przypomniało mi się, oglądaliśmy cię.
Mówiłem ci? Wstawiliśmy TV do saloniku.
Nie mówiłeś.
O co cię pytali? Coś o wyspach Galapagos?
Wiesz, ja też skosztuję.
Dokąd płynął statek "Beagle".
Tak, biologia za 6 punktów. Boże! Co za stres!
Światła, pieniądze, te dziwne kabiny...
ten szybko mówiący człowiek, zupełnie jak corrida.
- Zapomniałbym własnego imienia. - Mam do tego dryg.
To niezwykłe, udawałeś, że łatwo ci to przychodzi.
Mama zawsze mówiła, że masz talent aktorski.
Jeśli to nie koliduje z nauczaniem, czemu nie?
Tato?
Coś cię trapi?
Nigdy nie mówiłeś, że odczuwasz stres...
no wiesz... pisząc książkę.
Przy książce o Hawthornie tak niespokojnie spałem,
że mama zagroziła wyprowadzką do hotelu.
Zaczynam nabierać wprawy.
Wiesz, pamiętam to jak dziś.
Powrót ze szkoły, lodówka...
Zimne mleko, duży kawał ciasta.
Prostota tego przeżycia...
Już nigdy nie będę tak szczęśliwy.
Dopóki sam nie będziesz miał syna.
Najtrudniejsze pytanie z literatury, za 11 pkt.
Przeczytam fragmenty wierszy. Proszę podać autora.
"Słyszę śpiew Ameryki, słyszę pieśni dźwięk".
- To będzie... Walt Whitman. - Zgadza się!
"Puszczona strzała szybko mknie, spadnie wnet, lecz nie wiem gdzie".
- H.W. Longfellow. - Brawo, Jim!
"Nadzieja to pierzasty stwór, który przycupnął w duszy".
To wiersz mojej ulubionej poetki,
Emily Dickinson.
Żałuję, Jim... Powiedziałeś "E. Dickinson"?
Tak! Zgadza się!
Żałuję, Jim...
Powiedziałeś "Emily Dickinson"?
Tak!
- Kto tam? - Pan Snodgrass?
Richard Goodwin.
Jestem inspektorem z podkomisji Kongresu.
Badamy sprawę teleturniejów.
Oglądałem zapis na taśmie filmowej...
Panie Snodgrass?
To dobre.
Tak? A co to?
Jedź dalej. Pod tylne wejście.
Biuro pana Kintnera.
Przyjmie mnie, nim paw zacznie się pierzyć?
- A pan jest z...? - Kongres.
Może pani słyszała.
Nazywa się pan... Goldwyn?
Chwileczkę, panie Goldwyn... Zobaczę, czy jest wolny.
Czerwone, na długiej łodydze.
Szkoda, że się nie nazywam Geritol.
Może spróbuje pan innego dnia.
- Dobranoc, Rose. - Dobranoc, panie Kintner.
Richard Goodwin, z podkomisji Kongresu.
Gratuluję.
- Jak się miewa Harris? - Dobrze.
- Przebolał golfową porażkę? - Ma pan okazję nam pomóc.
Bardzo chętnie. A teraz pan wybaczy.
"21" to oszustwo. Ustalali, kto ma wygrać,
- byle nie spadła oglądalność. - Młody człowieku.
Jestem prezesem National Broadcasting Company.
Nie znam szczegółów realizacji programu.
Czy Harris wie o każdym pańskim kroku?
Enright wpadł. Panu też to grozi.
Naprawdę?
Więc czemu pan się spocił?
Nowa zawodniczka, pani Vivienne Nearing!
Oraz mający na koncie 139,000$ nasz mistrz, Ch.Van Doren.
Witam panią serdecznie.
Masz wiele do stracenia.
Mała prezentacja.
W wolnych chwilach maluje,
gra, rozwiązuje krzyżówki, ma dyplomy
Queens College i uniwersytetu Columbia.
Jest prawnikiem, podobnie jak mąż Victor.
- Dobrze umeblowana główka. - Przeraża mnie.
Znacie zasady gry. Nałóżcie słuchawki. Powodzenia.
Gramy o 21 punktów!
Samoloty II wojny światowej
to między innymi: P-40,
P-47, P-51, B-24, B-25 i B-26.
Jak je popularnie nazywano?
To trudniejsze pytanie niż jej za 10 pkt!
- Znasz ich nazwy? - Skąd?
Kto by je znał? Nie jest ministrem obrony.
Ostatnia runda, pani Nearing prowadzi 21:16.
Chwila prawdy dla Ch. Van Dorena
po 14 tygodniach zwycięstw. Czy utrzyma tytuł mistrza?
Pani Nearing, ma już pani 21 punktów.
Może pani wysłuchać ostatniej rundy.
Proszę jednak już nic nie mówić.
Kategoria: rody królewskie.
- Za ile punktów? - Niech pomyślę...
Za 5 punktów.
Wymień władców następujących krajów.
Norwegia, Szwecja, Belgia i Irak.
Trzecia część na końcu.
Zastanów się dobrze. Wiele od tego zależy.
- Norwegia - Haakon. - Zgadza się.
- Szwecja - Gustaw. - Dobrze. Król Iraku?
Wyłącz to! Wyłącz to diabelstwo!
- Co cię ugryzło? - Nerwy mi puściły.
Pamiętam jego stryja i "7 filarów mądrości"...
Król Faisal.
Tak. Belgia?
Belgia, Belgia... To trzecia część?
Zgadza się.
Król Belgii...
Niech pomyślę...
Więcej czasu?
Belgia, król Belgii.
Nawet go widzę... ta habsburska warga.
Ale imienia nie pamiętam.
Wyłoży się.
Jest tu Garroway?
Muszę prosić o odpowiedź.
To takie łatwe pytanie.
Leopold.
Nie.
Przykro mi, Charlie. To Baudouin.
Król Baudouin.
Leopold to jego ojciec. Co za dramatyczny zwrot.
Pokonała pani mistrza!
Baudouin, oczywiście.
Zapraszam.
Daj mu szansę!
Musi znów wystąpić!
Ktoś by do nas zadzwonił, gdyby przegrał, prawda?
- Gratuluję. - Zmiana warty.
Zabiera mu pani 10,000$. Postaramy się pani wybaczyć.
Zapraszamy za tydzień.
Brawa dla nowej mistrzyni, pani Vivienne Nearing.
A to kto? Czyżby Dave Garroway?
Dave Garroway z "Today Show"!
- Jak się czujesz? - Świetnie, Dave.
l co teraz?
Chcę się nacieszyć ciszą i spokojem...
wrócić do książek.
To musiało przyjść. Ale nie chcemy cię tracić.
Chcemy powierzyć Charliemu funkcję
specjalnego korespondenta kulturalnego!
Mam nadzieję, że nie zwolnisz małpy.
Co powiesz na 50,000$ rocznie profesorze?
Miałem nadzieję... wrócić na uczelnię.
Oto największa sala wykładowa świata.
Podpisz.
Charlie, zostaw... Po co ci to?
- Pan Garroway wyszedł? - Tak.
Gratuluję. Wspaniała walka.
Panowie, pani Nearing. Znacie się?
Zapraszam jutro.
Lubisz przeszkadzać.
Zabierzcie kamerę, dajcie tablicę.
- Pamiętasz Jamesa Snodgrassa? - Kogo? Dajcie ją tu.
- Z rodziną. - Jeden z zawodników.
Tylu ich było. I Jack Barry!
- Artysta. - Al ich wyszukuje.
Teraz zdjęcie z matką.
Usłyszał cytat z Emily Dickinson.
Barry czekał na odpowiedź: Emerson.
Jestem zajęty.
Oglądałem to na taśmie. Barry dosłownie zbaraniał.
Zbaraniał? Kto ci to powiedział?
Herb? Czy ten bitnik z Greenwich Village?
Czemu zaraz "bitnik"? Bo nie jest Van Dorenem?
To fakt, nie jest.
Mam dość tego węszenia. Nie masz cienia dowodów.
Coś ci powiem.
W środku są pytania dla Jamesa Snodgrassa.
Wystąpił 13 stycznia,
ale wysłał to do siebie 11 stycznia, listem poleconym.
To chyba konkretny dowód, co?
Po co to zrobił?
Jak się czujesz z nogą w potrzasku?
Wysłał je do siebie?
Będziesz kozłem ofiarnym, a NBC i Geritol zgarną forsę?
- Mam zaskarżyć sieć NBC? - Niczego im nie zawdzięczasz.
Jeśli wspomnę, że wiedzieli, a nie wiedzieli,
nie wpuszczą mnie tu więcej.
Mam przeczucie, że i tak cię nie wpuszczą.
Telewizja to moje życie.
Skończyło się.
Zawiadom rodzinę.
Mam pomysł.
Chciałbyś prowadzić panel show?
Serio.
Pogadamy o tym, Dan.
Przepraszam za strój. Wreszcie mogłem się wyspać.
Za chwilę wyjeżdżam do Waszyngtonu.
Zarządzamy przesłuchania.
Ja schodzę ze sceny, ty na nią wkraczasz.
A największa sala wykładowa świata?
Największe na świecie... coś.
Założę się, że lubisz czarną.
Może być.
Proszę.
Toast za...
ucieczkę!
"To koszyk, w który wpada serce
gdy resztę życia odrzucasz po długiej poniewierce".
Król Baudouin.
Emily Dickinson.
Na tym się potknąłeś.
Ach tak... Konsulat Belgii
oficjalnie potępił moją niewiedzę.
W Cornwall twój ojciec porównywał się z Leopoldem.
Znałeś odpowiedź. Jak Stempel.
Chwila zamroczenia.
Byłem tam. Widziałem ten uśmieszek na twojej twarzy.
Chciałem się z tego wyplątać. Chyba mnie rozumiesz.
14 tygodni życia w stresie.
A co ty sobie myślałeś?
Rozmawiałem z komisją.
Nie będą cię przesłuchiwać. Oszczędzę ciebie i rodzinę.
Żyj dalej własnym życiem.
Ale przyznaj się, po męsku, podpowiadali ci?
Po męsku.
Tylko między nami.
Wciąż sprawa Stempla?
Jest niezrównoważony.
Znalazłem drugiego zawodnika, który się przyznał.
- Mówi prawdę? - Przesłał sobie pytania
na 2 dni przed programem, listem poleconym.
- Łatwo połączyć fakty. - Nie łącz ich ze mną.
Podpowiadano wszystkim z wyjątkiem ciebie?
- Zazdroszczę ci uporu. - Chodziło tylko o pieniądze?
Tylko biedak nimi gardzi.
Ubliżasz mi i zazdrościsz jednocześnie?
Gdyby ci dawano pieniądze
za sfingowany teleturniej, zgodziłbyś się?
Oczywiście, że nie.
Okładka Time'a, Dave Garroway,
50 000$ za czytanie wierszy w TV. Nie zgodziłbyś się?
A ja tak!
Naprawdę, Dick.
Proszę o jedno. Nie rób mi wstydu.
Nikomu ani słowa. Nie udzielaj wywiadów.
Zniknij na 2 tygodnie.
Nie zmuszaj mnie, bym cię wezwał.
Jeszcze kawy?
Muszę iść. Spóźnię się na pociąg.
Podkomisja rozpoczyna obrady.
Specjalna Podkomisja Nadzoru Prawnego
powstała w oparciu o punkt 136
Aktu o Reorganizacji Legislacji z 1946 roku,
by sprawować kontrolę nad działalnością
agencji federalnych.
Powiesz, że znałeś odpowiedzi, spytam skąd.
- "Dostawałem je wcześniej". - Gniotą się.
"Czy zawsze tak było?" "Tak".
Nie ten krawat, telewizyjny.
Przerabialiśmy to 5 razy.
Masz być pewny siebie. Patrz na przewodniczącego.
Jesteś gorszy niż Enright! Mówię prawdę.
Kłamstwa mogą sobie oglądać w TV.
- Wiele od tego zależy. - Ty mi to mówisz?
l jak? Popatrzysz, jak mąż ich niszczy?
Co chcesz osiągnąć?
- Kiedy Enright... - Które?
Chyba te.
Enright poczuje zagrożenie, wskaże na NBC i Geritol.
Wiem, o co walczysz. Ale on?
Dowiodę im, że Herbert Stempel wie, kto zdobył Oscara
za najlepszy film '55 roku. O to walczę!
Mam tego dość.
Podkomisja wzywa Herberta Stempla.
- I wygrywał pan dalej? - Tak, zgadza się.
Czy w tym czasie otrzymał pan jakąś pomoc?
Podawano mi pytania i odpowiedzi.
W piątek. W poniedziałek była próba.
Od początku?
Tak. Dan Enright odwiedził mnie i spytał:
"Chciałbyś zarobić 25,000$?" "Kto by nie chciał?"
Co to są "próby"?
Uczył mnie jak dyszeć do mikrofonu
i wzdychać, w taki sposób...
Uczyłem się jąkać i mówić:
"Wybieram pytanie... za 9 punktów".
Cała choreografia?
Jak przygryzać wargę, jak ścierać pot.
Nie trąc, lecz dotykając, dla lepszego efektu.
A pociłem się jak prosię, bo wyłączali nawiew.
Panie przewodniczący...
Może obejrzymy teraz fragment teleturnieju.
Proszę bardzo.
Herb, masz 69 500$ na koncie,
grasz o 2 500$ za punkt. Kategoria to...
prasa. Za ile punktów?
Przygryzanie wargi!
Widzimy.
Na końcu miałem otworzyć oczy,
odpowiedzieć, a na słowa "Zgadza się!" wpaść w ekstazę.
- Emporia Gazette? - Zgadza się!
Pewnie wyczytał to w artykule o psychologii tłumu w "Esquire".
Za 8 punktów.
Był lepszy ode mnie.
l jemu podpowiadano?
A był gorszy ode mnie?
Kazali mi się wyłożyć, bo wiedzieli, że wygra.
Manipulować jednym, nie manipulując drugim?
To nielogiczne.
Zdobyłeś 8 punktów!
Widzicie? Przykłada chusteczkę!
Nie ociera.
Czy poddawał się pan kiedyś leczeniu psychiatrycznemu?
- Ciekawi mnie... - Przepraszam.
5 sesji tygodniowo to sporo, prawda?
Każdy z nas potrzebuje czasem pomocy.
Czy nie powoduje panem irracjonalna wrogość
wobec pana Enrighta...
Nie wiem... jeśli ktoś nie dotrzymuje słowa...
...i pana Van Dorena?
Obiecał mi coś za milczenie...
"Chciałbyś zarobić?" "Kto by nie chciał?"
Teraz widzę, że za mało żądałem.
Sprostytuował pan swój intelekt.
Coś mnie różni od Van Dorena: zasady moralne.
Charles Van Doren wykłada na uniwersytecie Columbia.
Jest magistrem astrofizyki, ma doktorat z anglistyki.
Pochodzi z rodziny wybitnych intelektualistów.
Czy nie jest możliwe,
że panu podpowiadano, a jemu nie?
POMÓWlENIE O MISTYFIKACJĘ
Zostawi nas pani samych?
Charlie, jestem Bob Kintner.
Siedź. Najwyższy czas się poznać.
- Ta afera z przesłuchaniem... - Czytałem o tym w prasie.
Przygotował to nasz dział prawny.
Chcemy, żebyś zwołał konferencję prasową.
W drugim akapicie jest błąd.
Ustalić termin?
Nie dostałem wezwania.
To wzbudzi podejrzenia:
niewinny dowodzi swojej niewinności.
W naszym społeczeństwie domysł często staje się faktem.
Widzowie ufają telewizji.
Nie możemy sobie pozwolić na cień skandalu.
Wolałbym tego nie robić.
Pan wybaczy.
Czy nie byliśmy dla ciebie dobrzy?
Nie traktowaliśmy cię jak członka rodziny?
Wiążemy z tobą wielkie nadzieje.
Wierzę, że postąpisz właściwie.
- Panie Van Doren... - Jest u siebie?
- Wyjechał... - Do Waszyngtonu?
Do Meksyku.
Czemu oszczędzasz Van Dorena?
Nie kontaktował się ani z NBC ani z Geritolem.
Kluczem do sprawy jest Enright.
Werdykt wydadzą widzowie. Nie znają Enrighta.
Chcemy zreformować TV, nie zawodników.
Przestań mi mydlić oczy prawniczymi bzdurami.
- Ona ma rację. - Może już sobie pójdziesz?
Jak ci podać jego stek?
- Po co go w to wciągać? - Wciągnąłeś Herba Stempla.
Trudno od tego odciągnąć!
Nikt nie zmuszał Van Dorena do występów.
To nie makkartyzm.
Nie w tym rzecz!
O co ci chodzi?
Jesteś 10 razy więcej wart niż Van Doren. Przewyższasz go
umysłem i moralnością. A jednak go osłaniasz.
Stajesz się żydowskim Wujem Tomem!
Nie masz skrupułów, by kogoś zniszczyć.
Siadaj.
Przesłuchania bez Van Dorena to "Hamlet" bez Hamleta.
Ma się pan stawić na przesłuchanie.
To formalność. Pytania dostanie pan wcześniej.
l z góry dziękuję za zgodę.
Jakie wyczerpujące pytania.
Skądś pan to zna: pytania dostarczane wcześniej.
Możemy zostać sami?
Proszę to wziąć.
Oglądalność rosła, gdy wygrywał ten sam zawodnik.
Był na to jeden sposób.
Sprzedaję Geritol, za 14 mln rocznie. Geritol.
To moja branża.
W teleturniej inwestuję 3,5 miliona rocznie.
Kiedy zjawił się Van Doren sprzedaż wzrosła o 50%.
Zatem przypuszczenie, że nie znałem szczegółów sprawy,
- jest dla mnie obelgą. - Więc pan wiedział.
To też obelga.
- Chodzi o to, co pan wie. - A wiem dużo.
- Wie pan, że Dan oszukiwał. - Nie mówił panu?
A mówił?
Zobaczymy, co powie.
Dan? Dan Enright chce robić karierę w TV.
Widzowie mają krótką pamięć. Korporacje - nie.
Wie, że jest skończony.
Nie. On wróci.
NBC przetrwa, Geritol przetrwa. Ciekawe, o co pan walczy.
Dopiero zacząłem.
Teleturnieje też wrócą. Po co oszukiwać?
Można uprościć pytania.
Ludzie nie chcą oglądać mistrzów intelektu.
Chcą oglądać pieniądze.
Chętnie obejrzeliby pana.
Zdolny z pana młody człowiek. Niech pan uważa.
Po tamtej rozgrywce przestałem grać.
Nie mogę się doczekać, kiedy znów zagramy.
Przez godzinę trzymałem cię w szachu.
Proszę się przedstawić.
Robert Kintner, prezes National Broadcasting Company.
Martin Rittenhome. Szef Pharmaceuticals, Inc.
Traktuję tę funkcję poważnie.
Wszczęliśmy własne dochodzenie.
By wykorzenić korupcję.
Widział pan artykuł w Time'ie?
Byłem wtedy w Europie.
- Byłeś w podróży. - Byłem w podróży.
Nie interesowali pana zawodnicy? Oglądalność?
To ich działka.
Zawierzyłem reputacji Enrighta.
Enright działał na własną rękę.
Jak pan to przyjął?
Byłem wstrząśnięty. Tak oszukać naród.
Nie spodziewałem się,
że tak oszukają amerykańską widownię.
I jeszcze jedno: powinni zwrócić wygrane.
Panie Goodwin, ma pan pytania?
Nie, dziękuję, nie mam więcej pytań.
W imieniu podkomisji
dziękuję za przybycie i złożenie zeznań.
Van Doren złożył oświadczenie.
Staję się ofiarą szwindlu, w który pan się wplątał!
- Kiedy zeznaje Van Doren? - Nie będzie zeznawał.
Przesłuchujemy zawodników, którzy sami się zgłosili.
Wiem tylko, że dostałem 200 telegramów:
"Czemu nie pozwalam biedakowi się bronić?"
Kobiety z mojego miasta płaczą. To moi wyborcy.
- Nie do wiary. - Gdzie jest Freedman?
Jedzie tu z Meksyku.
Na mule?
Co powiedział?
Pan Van Doren oświadczył,
że nie dostawał wcześniej odpowiedzi ani pytań...
- Zaskoczyłeś mnie tym. - Wiem, zawarliśmy układ.
Myślałem: "Czemu złożył oświadczenie?"
"Wie, że będę go ścigał".
Aż wreszcie zrozumiałem: "Wie, że będę go ścigał".
Nie wiem, czy myślisz o mnie źle czy dobrze.
Chcę myśleć jak najlepiej, wszyscy tego chcą.
To twoje przekleństwo.
- Przyniosłeś wezwanie? - Mam je tu.
Stryj Harold wyznał raz żonie, że miał romans.
Taki nieduży rodzinny skandal.
Nieduży?
Romans miał miejsce osiem lat wcześniej.
"Czemu się przyznałeś? Przecież się nie wydało".
Nigdy nie zapomnę jego odpowiedzi.
Nie mógł znieść tego, że się nie wydało.
Ale ja skorzystam z tej szansy.
To ja daję ci szansę.
"Don Kichote" to samo życie.
Jak ten stary facet mógł myśleć, że jest rycerzem?
Chcesz być rycerzem, czyń jak rycerz.
- Będzie mi ich brakowało. - Znów myślisz o emeryturze?
Ślimak chce uciec ze skorupy?
Kiedyś muszę przestać. Nadchodzi twoja kolej.
Co nowego? Czytałeś esej Mailera?
Pobieżnie.
Nikt nie wie, czy to geniusz, czy głupiec.
Słyszałeś, że komisja Kongresu bada teleturnieje?
Tak. O co im chodzi?
Niektórzy zawodnicy znali wcześniej odpowiedzi.
Oszustwo w teleturnieju? To jak plagiat komiksu.
Komisja chce, żebym zeznawał.
Ja też zeznawałem. Małe piwo.
To coś innego.
Poradzisz sobie. Nie ma tam Jeffersonów ani Lincolnów.
To trochę inna sprawa.
Oczyścisz się z zarzutów, inaczej ludzie uwierzą...
Wierzą w to, w co chcą wierzyć!
Powiedz im prawdę.
Gorzej, że to się odbija na twojej pracy.
l ten twój poranny program.
Nie mogę im powiedzieć prawdy.
Nie możesz powiedzieć prawdy? A czemuż to?
To skomplikowane...
Skomplikowane?
Nie mogę.
Chodzi o hochsztaplerów
popisujących się erudycją, której nie mają.
Byłem jednym z nich.
Co to znaczy?
Podawali mi odpowiedzi.
Podawali ci odpowiedzi?
Tobie?
Zadawali mi pytania, wiedząc, że znam odpowiedzi.
Przerabiali je ze mną. Nie chciałem tego...
więc zaczęli mi dawać same pytania,
wracaliśmy do nich po kilku tygodniach.
To było głupie, więc...
l płacili ci za to? To się nazywa inflacja.
- Nie dobijaj mnie. - Wybacz.
Staremu trudno zrozumieć.
To tylko TV, tato!
- Mówisz, jakbyś nie miał wyboru. - Miałem rozczarować cały naród?
- Wziąłeś te pieniądze. - Tak, wziąłem!
- O to ci chodziło? - Nie. Nie wiem.
To był teleturniej, Charlie.
- "Rzecz niegodna, sir..." - Nie czas na zabawy!
- "...lecz moja własna". Moja! - Ale nazwisko jest moje!
Charlie.
Przepraszam.
Bardzo cię przepraszam, tato.
Będziecie...
Będziecie w to zamieszani... ty i mama...
Boże, Charlie.
Jak to powiesz komisji?
Pojedziesz tam ze mną?
Podkomisja wzywa Charlesa Van Dorena.
Fotoreporterzy opuszczą salę!
- Proszę się przedstawić. - Charles Van Doren.
Muszę tam wejść!
Stać!
Czy przysięga pan zeznawać prawdę,
- całą prawdę i tylko prawdę? - Tak.
Wiemy, że przygotował pan oświadczenie, które chce pan odczytać.
Tak. Mogę się napić wody?
Oczywiście.
Proszę mówić.
Oddałbym wszystko, by cofnąć wydarzenia ostatniego roku.
Nikt nie potrafi zmienić przeszłości.
Można jednak czerpać z niej naukę.
Nauczyła mnie ona wielu prawd o życiu
i wielu prawd o sobie.
A także prawdy o obowiązku wobec bliźnich.
Poznałem zło i dobro, kryjące się za pozorami.
Byłem zamieszany...
głęboko zamieszany w oszustwo.
Oszukałem przyjaciół.
A miałem ich miliony.
Okłamałem własny naród.
Nie przyznałem się do tego, co wiem... i czego nie wiem.
Byłem jak dziecko, które wierzy, że wina ujdzie mu na sucho.
Oczywiście, stało się inaczej.
Bałem się.
Śmiertelnie się bałem.
Nie miałem żadnych podstaw, by bronić swego stanowiska.
Istniało tylko jedno wyjście: wyznać prawdę.
Może zabrzmi to banalnie, ale znów odnalazłem siebie.
Odgrywałem rolę...
Przez całe życie, wmawiałem sobie,
że osiągnąłem więcej niż naprawdę osiągnąłem.
Dziecko szczęścia.
Los niósł mnie w ramionach Nie zstąpiłem na ziemię,
by zbudować swój własny fundament.
Poszybowałem zbyt wysoko na pożyczonych skrzydłach.
Wszystko przychodziło mi zbyt łatwo.
I dlatego dzisiaj znalazłem się na tej sali.
Panie Van Doren...
chcę panu złożyć wyrazy uznania.
Dziękuję, wysoki sądzie.
Ja także pragnę pogratulować panu
głębi przemyśleń zawartych w oświadczeniu.
Bardzo dziękuję.
Dołączę do tych pochwał.
Wysłuchałem w życiu wielu zeznań świadków,
w wielu różnych sprawach, lecz już dawno
żadne z nich tak mnie nie poruszyło.
Dziękuję.
Panie Van Doren...
I ja jestem z Nowego Jorku. Z innej dzielnicy.
Cieszy mnie to oświadczenie, lecz nie zgodzę się z kolegami.
Czyż godzi się chwalić dorosłego człowieka
za to, że wreszcie wyznał prawdę?
Jeśli komisja nie ma więcej pytań, jest pan wolny.
Podkomisja wznawia obrady.
Kolejnym świadkiem jest pan Daniel Enright.
Nie wszyscy naraz.
- Co czujesz? - Ulgę.
Przysięga pan zeznawać całą prawdę?
- Kto ci to napisał? - NBC cię zwolniło.
Nie wiedziałem.
Co powiesz młodzieży?
- Jest pan dumny z syna? - Zawsze byłem.
- I z tego, co zrobił? - Najważniejsza jest uczelnia.
Właśnie zwołano jej radę.
Poproszą go o rezygnację.
Panie profesorze, jak pan to przyjął?
Profesorze?
Czekajcie na mnie na zewnątrz.
Czy NBC lub sponsor naciskali pana,
by wygrywał ten sam zawodnik?
Nie.
Czy wyrażali uznanie dla któregoś z zawodników?
Wobec mnie, nigdy.
Czy wiedzieli, że daje pan zawodnikom odpowiedzi?
Nie, nie wiedzieli o tym.
Herb Stempel! Może zdjęcie, z Van Dorenem?
Nie teraz... Facet to przeżywa.
Nie dacie człowiekowi spokoju, chyba że dacie mu spokój.
Kogo obwiniasz?
Masz zastrzeżenia do komisji?
Czy "21" było większym stresem?
Przyznaje się pan do mistyfikacji?
- Gratuluję. - Czego?
Załatwiłeś Van Dorena.
Mieliśmy się dobrać do telewizji.
Ale to telewizja dobierze się do nas.
l nie poczuwa się pan do żadnej winy?
Popełniliśmy jeden błąd.
Za dobrze się nam powiodło.
Dolary na reklamę nie spadły z nieba.
Czemu prasa tak to rozdmuchała?
Panie Enright...
mówi pan tonem ofiary.
Sponsor i sieć mają zyski,
zawodnicy wygrywają majątek, a publiczność ma rozrywkę.
Komu dzieje się krzywda?
Panie Freedman...
Czy przyznaje się pan do udziału w mistyfikacji?
Tak.
"Tak"? To wszystko?
Co jeszcze mogę powiedzieć?
Spełniamy oczekiwania ludzi. Podobnie jak politycy.
Czy widzi pan potrzebę ustawy regulującej te sprawy?
Teleturnieje nie są sprawą wagi państwowej. To rozrywka.
Nie jesteśmy zbrodniarzami. Pracujemy w show biznesie.
Ch.Van Doren został redaktorem Encyclopaedia Britannica.
Pisze i mieszka w Cornwall. Nie wrócił do nauczania.
R.Goodwin udzielał się w kampanii wyborczej Kennedy'ego.
Po zamachu na Roberta Kennedy'ego zajął się pisaniem książek.
Herbert Stempel znalazł pracę w Wydziale Komunikacji.
Nadal mieszka w Queens.
D.Enright i J.Barry zbili majątek na kolejnym wspólnym programie.
Al Freedman pracuje w czasopiśmie Penthouse.
NBC i Geritol nie zostały zamieszane w skandal.